Apeldoorns Kanaal

Het Apeldoorns Kanaal is gegraven op initiatief van koning Willem I, de ‘kanalenbouwer’. Het kanaal was in eerste instantie bedoeld om de nijverheid in de regio te stimuleren, maar werd later ook een doorgaande vaarroute. Sinds 1972 is het kanaal gesloten, maar er zijn verregaande plannen om een gedeelte weer bevaarbaar te maken.

Willem I, de kanalenbouwer
In de tijd rond 1800 bestonden er nog nauwelijks verharde wegen en al helemaal geen spoorlijnen. Kanalen waren de belangrijkste transportwegen. Dat verklaart ook waarom koning Willem I de opdracht gaf om een 32 km lang kanaal te graven van Apeldoorn via Heerde naar de IJssel bij Hattem. Hij betaalde dit uit eigen middelen en probeerde zo de economische bedrijvigheid van Apeldoorn en omgeving te stimuleren. Niet zonder eigenbelang, want zijn zomerpaleis Het Loo had daar ook baat bij. Het kanaal werd in 1829 geopend. Zo’n 40 jaar daarna werd het kanaal verlengd tot aan de IJssel bij Dieren.

Afname belang
Vanaf het eind van de 19e eeuw kreeg het kanaal concurrentie van het spoor. In 1940 WOII werden alle 42 beweegbare bruggen door het Nederlandse leger opgeblazen. Na de oorlog werd alles hersteld, maar snelwegen en toenemend vrachtverkeer namen de taak over van het goederenvervoer per schip. In 1962 werd daarom dit noordelijk gedeelte van het kanaal gesloten, het zuidelijke gedeelte volgde in 1972.

Nieuw leven voor Apeldoorns kanaal
Tegenwoordig wordt met enige spijt teruggekeken naar de sluiting van het Apeldoorns kanaal. Het is niet alleen een belangrijk cultuurhistorisch element en een bron van kanalenromantiek, maar zou ook nog zeer nuttig kunnen zijn voor de pleziervaart. In 2012 heeft de provincie Gelderland een groot bedrag vrijgemaakt om een gedeelte van het kanaal weer bevaarbaar te maken. 

Legenda