Een oase tussen de klei
35 km, Rijk van Nijmegen

Onze verre voorouders zagen de zandheuvels van Wijchen als een soort paradijs. Temidden van het uitgestrekte, zompige laagland boden de heuvels een veilige, droge woonplek. In de Romeinse tijd was Wijchen druk bevolkt met traditionele boerderijen en dure villa's.

De heuvels heeft Wijchen te danken aan de ijstijd. De gletsjers zijn nooit tot aan Wijchen gekomen, zoals in Nijmegen en Groesbeek, maar tijdens de laatste ijstijd joeg de gure westenwind metersdikke lagen zand uit de drooggevallen rivierbeddingen. Zo werden rivierduinen opgestoven van soms wel 20 meter hoog. Deze duinen lopen helemaal van Overasselt tot Bergharen en drukken nog steeds een belangrijke stempel op het Land van Maas en Waal. Ze boden de prehistorische jagers een ideale woonplaats: hoog en droog, met goed zicht op prooi, terwijl de rivier zorgde voor een onuitputtelijke visvoorraad. Vennetjes boden schoon drinkwater.

Legenda